MADA

UZUN ÇORAPLI , ÇİLLİ , ÇİPİL KIZ : PİPPİ LANGSTRUMP

İDOLÜM PİPPİ

 

Bugün MİNA ADA ile ilk börtü böceksiz , resmi nispeten olmayan , ama ilk ciddi çocuk kitabımızı aldık ; hemde kızım seçti :))) Seçimin isabeti ,  bana hatırlattıkları  bir tarafa  günlerdir  hiç bu denli iyi hissetmemiştim kendimi .

Bu post o mutluluğun bana kısa bir süreliğinede olsa anımsattıkları adına döşendi buraya ; eee ne diyelim keyfini çıkarın ...

 

   ... Pek bir acaip , havucun bizim zamanımızdaki temsilcisi veya şubesi , biraz büyüdükten sonra kitaplarını okuyup bu vesile ile öğrendiğimiz isveç yapımı bir çocuk filmi / dizisi idi . Çilli suratı , çipil gözleri , pek bir sıra dışı saçları ile sanırsam kolalı ve itina ile belik belik örgülerinin gökyüzüne doğru kucak açtığı , bir kızcağızdı pippicik . Başına buyruktu ve emrivakiyi severdi ayrıca (: Onu örnek aldığım dönemlerde extradan bir bonus göbeğim , olmayan çillerim ve turuncu olması imkan ihtimal dahilinde olmayan saçlarımla çocukluk idolümü kendimce taklit edip durmuştum uzunca bir süre …

Ailesine sanırım hiç denk gelmemiştik oynadığı sürede tv ‘de veya benim aklımda o şekilde kalmış  ,  öylemi yaşıyordu ne meczup diye dellenmiştim bir dönem ! 

Evde maymunu ve beyaz katana kırması atıyla yaşardı , bunları gördükten sonra anneme balkonda fil beslememiz yönünde uzunca bir süre demogoji yaptığımı hatırlıyorum . . Haaa birde çorabının biri kısa diğeri uzundu ... Hoşuma giderdi öyle giymesi yellozun …

Acaip güçlüydü birde pippi , atını balkonda taşırdı , havaya kaldırıp dolaştırırdı falan . Birde ayaklarına tahta fırçası geçirip buz pateni yaparcasına yerleri temizleme olayı vardı ki , akıllara zarar , bende paçaları bol , bilekleri lastikli yeşil pijamamla bir müddet o sahneyi evde bizimkilere tekrarlamıştım kabak tadı verene değin .  Hala arada aklıma gelir tekrar denesem mi diye düşünürüm :P Birde hamileliğimde karamele düşkünlüğümle ilişkilendirebileceğim sıklıkta sürekli karamela yerlerdi pipi ve onun ikili güruhu tomi ve anika kardeşler .

Elçi ‘ye zeval olmaz  biliyorum ama  her seferinde tomi ve anika  'nın ailelerini bırakıp pippinin evine yerleşmelerinin hayalini kurmuştum nedensizce . 

Yaaa birde kovuğunda sürekli gazoz olan bir ağaç vardı pippinin bahçesinde ben o içtiklerinin tadını , kokusunu hep burnumda kekremsi bir tatla hissederdim , hastasıydım onun , hayallerimde tadı Uludağ gozozunkini andırırdı nedense ??? . Pippi uzun çorap kişisi ; maymunuyla bir ağaç evinde yaşardı yaa ,  bende odamızdan arkadaki bahçenin sedirlerini keserdim gözümde , onlara ağaç ev nasıl yapılabilir diye , içim içimi yerdi  .

   İçi altınlarla dolu bir sandığı vardır birde ; ve hiçbir işe yaramadığından , hazinesini herkese dağıtırdı uzun çoraplı kızımız ve bu altınlar asla bitmezdi . Bende paraydı , puldu geçmiştim çikolatalar , şekerler bitmese diye düşünürdüm o zaman ki IQ ile pehhhh ...

   

HALA MI ? DAİMA

     Bugün kız arkadaşlarım geldi ofisime, oturduk çaylar çayları, kahveler kahveleri kovaladı. Bir muhabbet ki sormayın. Adeta alttan girdik üstten çıktık, grekoromen stilde oldukça verimli bir beyin fırtınasıydı sizin anlayacağınız bizim ki :PPPP  Konuşulmamış neredeyse hiçbir şey kalmadı. Bir ara sohbet eski flörtlerden, sevgililerden açıldı (3 Kadın yan yana geldimi aslına bakarsanız açılmaması şaşırtıcı olurdu). Burada yazmadan olmaz:

    Yaklaşık 10 / 12 yıl evvel delicesine aşık olduğum, uğruna ödünler verdiğim, anı yaşadığım & yaşattığım bir sevgilim vardı. Eee serde gençlik ve gençliğin verdiği deli dolulukta var tabi. O ne derse, ne isterse yapıyordum keza o da benim, tatlımı tatlı bir danışıklı dövüştü yani. Mesela: Okula gitme, o gün okul yokkk, bende kal, bir bahane bul buluştur bir şekilde orada yat, şunu yap, yap, bunu yap, yap durumları yani. Feci şekilde bağımlısı olmuş çıkmıştım sizin anlayacağınız, bağımlılık yapan korkunç bir şey olduğunu, ama her nasılsa kalbimin onun için o güne kadar hiç atmadığı gibi attığını ve varlığı ile de atmaya devam edeceğini umduğum bir aşktı işte. Adı üstünde aşk. Deli gibi seviyordum, gözüm bir şey görmüyor durumları. O an için daha ötesi yoktu.

    Şimdi dönüp baktığımda geride kalmış veya kalmamış hiçbir şey için keşke demiyorum. Yani keşke yapsaydım, keşke yapmasaydım yok o anlara ait içimde ukde kalan. Ne mutlu bana değil mi? Neyse detaylara indikçe komik olandan uzaklaşmayalım :P

    O zamanlar hem yaşın verdiği toyluktan, hem de sanırım olmayana meraktan ve ucundan hafif amerikan özentiliğinden kendimize şifrelenmiş oyunlar buluyorduk devamlı. O sene başrollerini
Demi Moore, Robert Redford ve Woody Herellson’un paylaştıkları Indecent Proposal (1993) adlı     film olay olmuştu hem bizde, hemde dışarıda. Sanırım bizde bu film Ahlaksız Teklif adı ile oynamıştı. Gerçi biz filmi sevmememize rağmen içindeki bir diyalog bizi epey etkilemiş sonrasında da adeta bu diyalog aramızda, dilimizde ve kalbimize pelesenk olmuştu.

Hangi diyologmu ? Bakınız aşağıda sizler için türkçesini yazdım, okuyunuz, bilmiyorsanız öğreniniz, başkalarına da öğretiniz.

 

- …

- Seni hiç sevdiğimi söylemiş miydim ?

- Hayır.

- Seviyorum

- Hala mı ?

- Daima

- …

 

Yaaaaaa işte böle avamlık diz boyu, biline …

…

Hala mı ?

DAİMA …

…

TATİL SONRASI BALIKLAMA

    Bu yazacağım olay aşağı yukarı 25 küsur yıl önce tarafımdan yaşanmış, sağlamlığım bu vesile ile test edilmiş ve hala ailemiz bir araya geldikçe ve beni tanıyan dostlarla birlikte en neşelisinden bir sohbete dalınınca, ortama girilince, zannımca aile fertlerim tarafından planlanarak, bilerek ve istenerek beni frenlemek, birazda ortamdaki havamı söndürmek için, ballandıra ballandıra ve  en tiyatro varisinden anlatılmaktadır.
    Efffffenim olay günümüzden yaklaşık 25 küsur yıl evvel, evet evet 25 koca yıl evvel, bizim evin tuvaletinde geçmekte, tuvalet dedikse şimdi açtırmayın bayramlık ağzımı canım adam gibi okuyun işte, hemen kötü şeyler gelmesin aklınıza cık cııııık cıkkk. O zamanlar ben daha küçüğüm (bknz: Ali poyrazoğlunun oyununun adı gibi "BEN ESKİDEN KÜÇÜKTÜM") yaz ayları biz ailece her yıl yaptığımız gibi Türkiye turundan yeni dönmüşüz, tatilin bir çocuğa verdiği heyecanla, tüm tatil boyunca ablamla ben deli gibi koşuşturmuş, denize girmiş ve bol bol eğlenmiş olmanın heyecanıyla, eve dönmenin burukluğunu yaşıyoruz rot balansı bozulmuş bir araba edasıyla, dengesisiz sizin anlayacağınız. (Hala da böyleyimdir, tatilden döndükten sonra kursağıma o sıcaklık ve rahatlığın tadı yerleşir ve bir müddet gitmez saklandığı o kovuktan. Eve dönmenin sevinci ile tatili arkada bırakmanın pişmanlığı, o yakıcı güneş bile beni o denli kavuramaz... neyse konumuza dönelim değil mi?) Yemek yenir, eve adapte olunmaya çabalanır ardındansa annem bizi en otoriter hali ile banyoya sokar; yol yorgunluğu ve araba yolculuğunun verdiği pelteklikten bir an önce kurtulup mışıl mışıl uyuyalım, sabahta dinç kalkalım diye doğru banyoya bakışının ardından banyoya girilir. Ardından biraz televizyon izlenilir ve uyku zamanı gelir...
     Şimdilik konumuzu burada bırakıp tekrar tatile dönelim isterseniz: O tatilin bende unutulmaz (Ki çocukluğumda ailece yaptığımız her tatilin bende eşleştirdiğim bi anısı vardır.)anı balıklama atlayışı öğrenmemdir mesela. Annesi, Babası ve Ablası harika yüzen bir insanın kötü yüzmesi zaten beklenilemez: ki o çocuk zaten iyi yüzmektedir de aslında, sorunu suya balıklama atlayamamasıdır!!! Yani o küçük insan, o tatilden önce suya feci atlamaktadır, en İsmet İnönüsünden çivileme, balıklama olarakta narin göbeğinin üstüne bodozlama düşmesinden sebep göbeklemedir becerebildiği ancak o yaşında, hoş daha sonra o güldükleri, kötü minik yüzücü herkeze pisinleri dar edip, intikamını hayatını o işten çuvalla para kazanarak :)))) ve kariyer yaparak verecektir ama daha kimsenin ondan o takım bir beklentisi yoktur sizin anlayacağınız. Evet şimdi tekrar dönebiliriz, tatil sonrası evde banyo yapmış iki karamel rengi kız çocuğundan, 2 numaralı olanın fiiii tarihi anılarının kaldığı noktaya: Banyolarımızı yaptığımızı hatırlıyorum, Annemi ve Babamı öperek iyi geceler dilediğimizi, benim o karamel tenime acaip yakışan sarı pijamamı giydiğimi, birde banyo sonrası yani uykuya dalmadan az öncesini, ama ondan sonrası tam bir muamma. Uykumun o dönem feci ağır olduğunu birde, hatta o denli ağır ki annem gece tuvalate kalktığında  benide kaldırırmış ne olur ne olmaz diye :))) Neyse annem yine tuvalete kalkıyor, ara ışığı yakıyor (buraları Arzunun anlatımı hatırlarsınız demiştim size, benim uykum ağır diye. Haaaa Arzu mu kim? O, 1 numara oluyor, yani ablam kendileri) hadi kızım gir tuvalete diyor ben iki nazlan, üç tamamdan sonra kalkıyorum veeeeee  ve tuvalete balıklama atlıyorum, evet evet bu gerçek, belkide dünya tarihinde bir ilktir tuvalate ba-lık-ma atlıyorum!!! heheheheheheheheh... banada bu yakışır zaten. Arzu hala anlatır; sarı pijamanın dizlerine doğru bükülerek indiğini, tuvaletin kapısında, ayaklarının başının olması gereken yerde olup bir anda kaybolduğunu diye de devamını getirir. Evet o atlayış belkide gelmiş geçmiş en iyi atlayışım ve iki canlı şahidim var, inanırmısınız bilmem ama ben o atlayışı hala hatırlamıyorum. Annemim canhıraş paniğini deseniz hiç bilmiyorum, anlımın şişmesi onun dışında mucize atlayıştan hiç bir izin kalmamış olmasınıda hala bir anlam veremiyorum, Arzunun kendini zorlayıp kikirdememek için yastığa kafasını gömmesini ise tahmin edebiliyorum sadece, eminim şu anda  o bu yazıyı okuyorken de gülecektir içten içe.
    Ben yazdığımda bu hikaye hiç komik olmadı belkide, ama olur da günün birinde bunu bir dost sohbetinde Annem ve Arzunun anlatımı ile dinlerseniz eminim ki çok güleceksiniz. Çok isterim onlardan canlı canlı dinleyebilmenizi, kim bilir belkide bir gün bu gerçekleşir ne dersiniz? Ben tuvalete balıklama atladıktan sonra...

TETRİS

    Esra Kırmacı, Tolga Üstüner, Esin Bakışkan ve Tuğrul Arseven'den oluşan Tetris adında bir grup vardı bilmem hatırlar mısınız? 90'lı yıllardı ve Zeynep Talu Kurşuncu, Mustafa Sandal, Seden Gürel'in söz yazarak,  Aykut Gürel ve yine Mustafa Sandal'ınsa müzikleriyle omuz verdiği eğlenceli, yormayan, kaliteli ve güzel müzik yapan bir gruptu TETRİS. Gerçi bildiğim kadarıyla topu topu 1 albümle çıktılar karşımıza, ama onunla bile gönlümüzü kazanmayı bilmişlerdi. Hayal meyal hatırlıyorumda albümlerinin kapağında dördünün birbirlerine temas eden bir fotoğrafları ve isimlerini aldıkları oyunun görüntüsü vardı. Bu arada albümlerini ismiyse "OYNASANA" idi.

    Şimdi nereden çıktı tüm bunlarda diye merak edeceksiniz, farkındayım. Anlatayım; Bazı günler popomun üstüne oturmak zorumamı gidiyor, yoksa bu şekilde mi rahatlıyorum açıkcası tam olarak karar veremediğim bir haleti ruhiye içine girerim. İşte o zamanlarda (ki allahtan devamlı olmuyor!) sağı solu temizler, fuzuli olsun olmasın ne geçerse elime atarım çöpe. Dünde tam bu modlardan birini yakalamıştım ki; elime eski içi boş bir teyp kaseti geçti. Tabi anında çöpe. Ama o da ne? Kasetin içinden bir not kağıdı düştü, ben onu 12 Dev Adam edası ile jumbo boy çöp poşetine savururken. Tabi o ruh hali ile bunu bir işaret olarak algılamam arasında tahmin edersiniz ki fazla vakit geçmedi. Hemen not kağıdı incelendi, evirilip çevirildi, kafada o ana ışınlanıldı ve evet; o küçük not sayesinde bu post yazılmaya başlandı tabiki :P

    O dönemlerde şimdiki gibi yok netten mp3'lermiş, sokaktan illegal cd'lermiş, kılmış yüymüş olayı yoktu pek tabi. Düşünün cd'ler bile (Akranlarım bilir) oldukça pahalıydı, orta halli bir yeni yetmenin ilgi alanıysa pek tabi kasetlerdi.  O zaman her meraklı gencin içinde yatan bir dj ve elindede kendi yapmış olduğu karışık türkçe veya yabancı "çekme" kasetleri olurdu. Yani aslında piyasada varolan sektörün evde el değmiş ama organik haliydi bu durum. Bizim jenerasyonda bu tip organize işler yapmamış sanırım bir elin 5 parmağını geçmezdir. Güzeldi, keyifliydi, sevgiliye verilecek harika bir hand made hediyeydi, amma bir o kadarda zahmetliydi açıkcası. (buda başka bir post konusu olmaya aday)

    İşte benim düşürdüğüm kağıtta  TETRİS'in "ODAM" ve "BEN ZATEN"ide koy diye düştüğüm kendi el yazım not vardı.  Ve ben tabi ki gecenin gazı ile boş kaset kapağının sahibi kaseti ve o günleri yad ederken, bugün tüm gün o şarkıları mırıldanırken buldum kendimi. Sizede bulaştırayım istedim.

.....Benim çok uzakta bir odam var.

ne bilen var.

Benim çok uzakta seneler var,

bir odam var.

Yolu gerçeğe dar.

Sen yalnız benimsin orda,

başka bir yerde olmadığın kadar;

hergün sesine uyansam bile...........

                            Söz   : Zeynep Talu Kurşuncu ve  Mustafa Sandal

                           Müzik: Mustafa Sandal

TOSUN

    Anlatacağım olay sanırım 87 veya 88 yılında geçti. Şu an için açıkcası pek net hatırlamıyorum tarihi, ama olay dün gibi aklımda. O zamanlar malum bazı şeylerin çok lüks sayıldığı yıllar. Sanırım o sebepten Almanya'ya (Şimdi hala çalışıyormu bilmem ama) Bosfor turizm denen bir şirketin otobüsü ile gitmekteyiz. Arabayla bu yolu yapmış olanlar bilir,bilmeyenlerse bir bilene sorsunlar. Yollar pek iç açıcı değil. Avusturya sınırından sonra ise görsel bir şenlik gibi adeta.

    Neyse lafı fazla uzatmadan bizi dumur eden olaya geçmek istiyorum.

    Avusturya'ya girer girmez otobüs uzun ve kapsamlı bir mola verdi. Otobüsten iki büklüm inmeye çalıştığımı daha dün gibi hatırlıyorum. Neyse bacaklara ekstra bir iki hareket yaptırdıktan sonra, neco (Olaya şahit olan arkadaş) ile çiş ihtiyacımızı karşılamak için topuklayıp tuvalete kaptırıyoruz. Neyse tuvalet o zaman türkiyede görmediğimiz kadar şatafatlı. Sensörlü bataryalar, el kurutma makinaları, kağıt havlular, tuvalette duş ve daha bir sürü tantana. Tabi kısa bir şok dalgasından sonra kullananlarıda inceleyip olayı türk zekası ile kavrayıp ve tabi arada bol bolda yorum yapıp hacetimizi gidermek için tuvalete dalıyoruz ayrı ayrı. Ama o da ne alafranga tuvalete oturup kısa ritüelimi yaparken kapının arkasındaki yazı ile dumur oluyorum. kapıda aynen şu yazmakta:

-TOSUN BURADA DA HİZMETİNİZDE :)

    Evet evet kesinlikle tosun Avusturya'da daha önce görmediğimiz kadar temiz, bir o kadar da şık tuvalette. Tabi kopuyoruz ve güzel ülkemin yaratıcı insanının avusturya'da bir otoyolda, hemde kadınlar tuvaletinde hizmette olmasına Almanya'ya kadar gülüp, şen kahkahalarla katılıyoruz.